Návod na obsluhu

1. Úvod

Instrukcja jest wspólna dla kominków oraz wkładów kominkowych (dalej w tekście - odbiorniki).

Dziękujemy za zakup naszego produktu. Odbiorniki są testowane Odbiorniki są testowane wg EN 13 240 oraz 13 229. Oczekujemy, że będą długo spełniać swoje funkcje. Oczekujemy, że będą długo służyć przy prostej obsłudze ku Państwa zadowoleniu. Odbiorniki są wyprodukowane w wersji blaszanej lub posiadającej kaflowe lub kamienne okładziny i dodatki. Część produkcji jest z żeliwa. Niektóre typy są uzupełnione o wymiennik ciepłowodny służący do ogrzewania ciepłej wody użytkowej do ogrzewania okolicznych pomieszczeń. Większość typów z oferowanej kolekcji kominków jest dostosowana do tylnego i górnego doprowadzenia przewodu dymnego.

Prosimy (we własnym interesie) o nie odłożenie niniejszej instrukcji bez jej przeczytania. Z punktu widzenia bezpiecznego korzystania użytkownik jest zobowiązany do zapoznania się o właściwym zabudowani oraz korzystania z urządzenia. Do tego celu służy niniejsza instrukcja obsługi. Zaletami zakupionego odbiornika jest wysoka moc cieplna, bezpylna praca oraz (dzięki doskonałemu spalaniu) minimalny wyciek substancji pogarszających jakość powietrza. Odbiornik nie jest przeznaczony do pracy stałopalnej.

2. Opis techniczny

Odbiorniki są przeznaczone do ogrzewania pomieszczeń oraz dogrzewania w okresie, kiedy używanie ogrzewania centralnego jest jeszcze nieekonomiczne. Wkładka kominowa jest przeznaczona do wbudowania w różnych wnętrzach (mieszkania, objekty rekreacyjne, restauracje). Odbiorniki są wyprodukowane z blachy stalowej o grubości 2 - 4 mm. Niektóre wkładki kominowe są także z żeliwa. Powierzchnia jest pokryta żaroodpornym lakierem matowym. Komora spalania jest w większości wypadków obudowana wyjmowalnymi płytkami szamotowymi. Na dnie paleniska znajduje się wyjmowalny ruszt żeliwny. Komora spalania jest zamykana drzwiami ze specjalnym szkłem o zwiększonej odporności cieplnej. Szkło nie tylko zwiększa doznania estetyczne podczas oglądania ognia, ale także pozwala ciepłu dotrzeć na większą odległość dzięki jego promieniowaniu. Efekt ten podkreśla niesamowitą przyjemność podczas siedzenia kilka metrów przed kominkiem. Oszklenie także chroni przed wypadaniem iskier z płonącego drewna oraz uchodzenia dymu do pomieszczenia. Górną powierzchnię blaszaną nad komorą spalania można wykorzystać do utrzymywania pokarmów i napojów w cieple. Każdy kominek jest wyposażony w samodzielne doprowadzenie powietrza pierwotnego i wtórnego. Do tego celu jest zawsze wyposażony w regulację powietrza pierwotnego. Powietrze pierwotne jest doprowadzane bezpośrednio do palącego się paliwa (najczęściej przez popielnik i ruszt) i służy do pierwotnej reakcji spalania. Niektóre typy są wyposażone także w zamykanie dopływu powietrza wtórnego patrz szkic wymiarowy, co wprawdzie umożliwia stłumić proces palenia i moc cieplną kominka, jednak kosztem efektywności cieplnej oraz zwiększenia ilości toksycznych substancji w spalinach. Ponieważ powietrze wtórne jest używane także do spalania resztek gazów w spalinach i jednocześnie zapobiega zaczernianiu szkła, zaleca się jego trwałe otwarcie podczas pracy. Powietrze wtórne jest doprowadzane przede wszystkim do przestrzeni nad palące się paliwo, a przy przymknięciu lub zamknięciu dopływu powietrza pierwotnego bierze udział także w spalaniu pierwotnym. Wielkość otworów wtórnych jest ustawiona tak, aby przy zamkniętym powietrzu pierwotnym i danych warunkach pracy (patrz tabela danych technicznych), odbiorniki pracowały na mocy znamionowej. Powietrze pierwotne należy zostawić w pełni otwarty podczas rozgrzewania, kiedy jest jeszcze niski ciąg kominowy. Po rozgrzaniu komina można przymknąć (a nawet zamknąć) powietrze pierwotne. Do zmniejszenia mocy kominka możan wybrać także mniejszą dawkę paliwa lub ograniczyć ciąg komina za pomocą montażu zawora dymnego (ręczny zawór w czopuchu zamykający przewietrznik maks. na 75 %).Suwak wtórny jest przeznaczony do pełnego zamknięcia kominka w razie nie używania go. Zabrania wywietrzaniu pomieszczenia podczas niekorzystania z kominka oraz przenikaniu zapachów z kominka z powrotem do pomieszczenia w razie wystąpienia niesprzyjających warunków ciągowych komina. Palenisko oraz osłona popielnika musi być zawsze zamknięta, oprócz uruchamiania, uzupełniania paliwa oraz usuwania resztek spalania, aby zapobiec unikowi spalin do pomieszczenia.

Niektóre kominki są produkowane z centralnym doprowadzeniem powietrza do przyłądzenia doprowadzenia powietrza spalania z środowiska zewnętrznego, piwnicy itp. Dzięki temu zapobiega się pobieraniu ciepła z ogrzewanego pomieszczenia. Palenie w kominku jest niezależne od wietrzenia pomieszczenia. Do podłączenia można użyć dowolnej rury (także plastikową), która wytrzyma temperaturę 80 ºC. Długość rury o średnicy gardła jest nieograniczona długością.

3. Przepisy montażowe

Odbiornik musi być instalowany na podłogach z odpowiadającą nośnością; jeśli warunek ten nie jest spełniony, należy podjąć odpowiednie środki (np. Użycie podkładki rozkładającej obciążenie). Podczas instalacji należy zapewnić dostęp do czyszczenia odbiornika, czopucha i komina.

Warunkiem sprawnego kominka jest dobranie kominka (minimalny profil, ciąg komina, szczelność itp). Przed ustawieniem kominka należy zapytać odpowiedniego kominiarza. Wartości dla komina znajdują się w załączonej tabeli danych technicznych. Najkorzystniejsza efektywność jest podczas spalania z zamkniętymi drzwiami i ciągu komina około 10 Pa (pascali). Przy ciągu większym od 15 Pa zaleca się dodatkowe ograniczenie ciągu przez przymknięcie powietrza wtórnego.

Jeśli powietrze to nie jest regulowane, pomoże montaż zawora spalinowego. Ciąg 10 Pa przy przekroju przewietrznika kominowego min. 177 cm2(Φ15cm) oraz przy zwykłym ciśnieniu atmosferycznym pozwoli na osiągnięcie około 5 m (mierzone po wyjście komina). Wejście do komina musi posiadać obręcz i różycę. Z wyborem podłączenia czopucha na tylne lub górne odprowadzenie spalin ma związek ewentualna wymiana wieka zaślepiającego i gardła czopucha. Bardzo ważna jest szczelność i sztywność połączeń. Kominek oznaczony jako typ 1 (patrz tabela danych technicznych), jest wyposażony w automatycznie zamykające się drzwi. Kominek tem można wbudować na wywietrznik kominowy łącznie z innymi kominkami na paliwa stałe pod warunkiem spełnienia poniższych wymagań:

a) jeśli kilka odbiorników podłącza się do wspólnego wywietrznika kominowego, mogą to być tylko odbiorniki z tego samego piętra i tego samego użytkownika. O zastosowaniu wspólnego wywietrznika kominowego dla dwóch użytkowników z tego samego piętra może zadecydować odpowiedni urząd budowlany.

b) za zgodą kominiarza mogą być podłączone dwa zamykalne odbiorniki lokalne na paliwa stałe do wspólnego wywietrznika kominowego z dwóch sąsiednich pięter tej samej jednostki użytkowej (np. domek rodzinny).

Kominki wg typu wykonania 2 (patrz tabela danych technicznych) nie mają automatycznie zamykanych drzwi. Palić z otworzonymi drzwiami można wyłącznie pod nadzorem. W razie odejścia od kominka należy drzwi paleniska zamknąć.

Do zabudowania wkładu kominowego są wymagane fachowe kwalifikacje. W razie decyzji na budowę kominka samemu, należy się kierować następującymi zasadami:

1. Komin do podłączenia musi mieć średnicę przynajmniej 18 cm i wysokość efektywną przynajmniej 5 m.
2. Ewentualne rurociągi muszą być oddalone od palnych konstrukcji przynajmniej 40 cm, lub trzeba udowodnić, że ciepło w rurociągu nie spowoduje zajęcia konstrukcji. W pobliżu wkładu powietrze konwekcyjne może osiągać temperatury nawet 300 ºC !
3. Kominek należy budować tak, aby jego ściany były oddalone przynajmniej o 5 cm od tylnej i bocznych ścian obudowy wkładu kominowego. W powstałych przerwach krąży powietrze chłodzące, który zapobiega przegrzaniu konstrukcji. Z tego powodu przestrzeń ta nie powinna być na górze, ani na dole zamknięta.
4. W dolnej części kominka (pod wkładem) należy stworzyć wywietrzniki dla wejście zimnego powietrza konwekcyjnego min 150 cm².
5. W najwyższej części nadbudowy kominka utworzyć wywietrzniki dla wyjścia gorącego powietrza konwekcyjnego. Całkowita średnica otwórów wywietrznika musi wynosić minimalnie 150 cm².
6. Podłogę przed kominkiem zbudować z materiału niepalnego (bruk, kamień, cegły itp.) do odległości przynajmniej 40 cm przed kominkiem oraz 20 cm z boków. Podłoga pod odbiornik musi posiadać odpowiednią nośność.
7. Koniecznie należy zapewnić odpowiedni dostęp do czyszczenia odbiornika, czopucha i komina. Wkładki mają wyłącznie górne odprowadzenie spalin.
8. Ewentualne zmiany wkładki należy skonsultować z producentem. Wkładka musi zostać tak zbudowana, aby w razie potrzeby można ją było wyciągnąć z zabudowy.

Przy montażu odbiornika trzeba dotrzymać wszystkie przepisy lokalne łącznie z przepisami, które dotyczą norm narodowych i europejskich. Przed budową należy zlecić opracowanie profesjonalnego projektu. Przed pierwszym zapaleniem całość musi skontrolować kominiarz, który sporządzi pisemny raport rewizyjny. Raport ten należy zachować!

4. Przepisy bezpieczeństwa

W wypadku sezonowego korzystania i przy złych warunkach ciągowych lub atmosferycznych, należy zwracać szczególną uwagę na uruchamianie odbiornika. Po dłuższym okresie niekorzystania należy przed zapaleniem skontrolować, czy nie doszło do zapchania przewodów spalinowych. Podczas palenia należy uważać, aby manipulację z kominkiem przeprowadzała wyłącznie osoba dorosła! Podczas pracy odbiornika należy sterować wszystkimi rękojeściami oraz przyciskami za pomocą kleszczy, haczyków, ew. rękawicą – niebezpieczeństwo poparzeń! Podczas pracy należy zapewnić doprowadzanie powietrza spalania oraz powietrza do wietrzenia pomieszczenia, szczególnie przy jednoczesnej pracy z innym urządzeniem cieplnym (około 6 m3 na spalenie 1 kg paliwa)! Przy dobrze uszczelnionych oknach oraz drzwiach lub przy odsysaniu (dygestorium itp.), nie musi tak być! Kratki regulacyjne powietrza spalania, wietrzenia i ogrzewania (jeśli są użyte) umieścić tak, aby nie doszło do ich zapchania. W pomieszczeniu warto zapewnić wystarczające nawilżanie powietrza. Drzwi otwierać powoli podczas dorzucania paliwa – zapobieganie przedostania się dymu i popiołu do pomieszczenia. Odbiornik wymaga czasową obsługę i nadzór. Można używać w zwykłym środowisku. Do zapobiegnięcia korozji przy magazynowaniu produktu jest do niego dołączony woreczek z absorberem wilgoci. Należy go wyjąć – patrz likwidacja opakowań. Przy ustawieniu kominka należy dotrzymywać przepisów bezpieczeństwa:

Chodzi o meble, okładziny drewniane, tekstylia, tapety, suszone pranie itp. Minimalne bezpieczne odległości od kominka na boki i w tył to 20 cm. U kominków, które nie posiadają podwójnego płaszcza i okładziny powierzchniowe to 40 cm. Przed kominkiem nie może znajdować się żaden łatwopalny przedmiot do odległości 80 cm.

Minimalne odległości czopucha od okładziny futryny drzi oraz podobnie umieszczonych części konstrukcji budowlanych z mas palnych od instalacji rurociągu wynosi 40 cm. Dotyczy to także ścian, a przede wszystkim sufitów z tynkiem na podkładzie palnym! Jeśli nie można dotrzymać tych odległości, trzeba za pomocą środków budowlano-technicznych (okładzina niepalna, izolacje zieplne, parawany) wykluczyć ryzyko pożaru.

Jeśli kominek nie znajduje się na 100% niepalnej podłodze, należy go postawić na niepalną podkładkę izolacyjną np. blachę, ceramikę, szkło twardzone, kamień.

Na odbiornik oraz w odległości mniejszej niż bezpieczna odległość od niego nie mogą być kładzione przedmioty z mas palnych.

Używanie odbiornika (a szczególnie mokre paliwo) powoduje osadzanie się sadzy i smoły w kominie. W razie zaniedbania regularnej kontroli oraz czyszczenia komina zwiększa się możliwość jego pożaru. W razie wystąpienia pożaru należy postępować następująco:

• nie gasić wodą
• zamknąć wszystkie doprowadzenia powietrza spalania, jeśli tylko możliwe – zamknąć komin
• skontaktować serwis kominowy w celu oceny stanu komina po pożarze
• skontaktować producenta w celu przeglądu odbiornika

W wypadkach prowadzących do powstania par palnych lub gazów grozi niebezpieczeństwo pożaru lub wybuchu, należy kominek zawczasu „wyłączyć“ (zgasić, opróżnić popiół) i wietrzyć.

5. Pierwsze zapalenie

Przed i w trakcie pierwszego zapalenia należy zostawić drzwi kominka i popielnika lekko otwarte (około 1-2 mm), aby materiał uszczelniający nie połączył się z lakierem. Lakier stwardnieje dopiero po kilku godzinach ogrzewania. Przed pierwszym zapaleniem należy skontrolować deski szamotowe w palenisku. Przy pierwszym paleniu trzeba utrzymywać względnie niską temperaturę (dorzucać częściej mniejsze ilości paliwa).

Wszystkie materiały muszą się powoli przyzwyczajać na ciepło a okładziny się powoli wysuszy. Dochodzi do twardnięcia lakieru kominka, co można poznać po zapachy, który po czasie zniknie. W ten sposób zabrania się powstaniu mikropęknięć, uszkodzeniu lakieru oraz deformacjom materiału. Jeśli kominek jest wyposażony w kafle, na ich powierzchni powstaje włoskowata struktura mikropęknięć. To nie jest skazą, ale naturalnym efektem obciążenia cieplnego glazury. Tak samo nie stanowią skazy efekty dźwiękowe podczas ogrzewania lub stygnięcia kominka. Przy wypalaniu farby należy zapewnić odpowienie wietrzenie pomieszczenia, ewentualnie zapewnić, że w pobliżu wyparów lakieru nie znajdą się małe zwierząta, ani ptaki.

Do przestrzeni paleniska umieścić najpierw pognieciony paper, a na nim małe kawałki drewna. Podpalenie za pomocą stałego zapalacza jest bardzo proste. Po zapaleniu należy pozostawić ogień przy otwartych elementach sterowania pierwotnego i wtórnego powietrza. Do rozpalania nie wolno używać ciekłych substancji palnych (benzyna, nafta itp.). Jak tylko ogień się rozpali i ciąg jest dostateczny, można dorzucić większe klocki drewna lub brykiety bez obaw o zadymienie. Powietrze spalania dociera do paliwa z dołu przez ruszt. Należy dorzucać najwyżej określoną ilość paliwa zależnego od mocy znamionowej kominka. Zużycie paliwa jest podane w tabeli danych technicznych. Intensywność palenia należy regulować za pomocą elementów regulacyjnych powietrza pierwotnego, ewentualnie ograniczaniem ciągu w kominie, jeśli jest zainstalowany zawór dymny. Większa ilość paliwa lub duży ciąg może i doprowadzenie powietrza może doprowadzić do przegrzania i uszkodzenia kominka. Mały ciąg (mniej niż 9Pa) powoduje zaczernianie szkieł oraz wydostawanie się dymu do pomieszczenia przy otwarciu drzwi kominka.
Uwaga: Dzielona cieplna moc znamionowa np. Pj= 6+4 oznacza - 6 kW przechodzi ciepłozmiennymi procesami do przestrzeni palenia, 4 kW absorbuje wymiennik ciepłowodny. Mocy wymiennika musi (w przybliżeniu) odpowiadać moc cieplna wszystkich włączonych radiatorów przy wymaganej temperaturze pomieszczenia. Dane te podaje producent radiatorów. Wymiennik absorbuje dodatkowo część wolnego ciepła stratowego w spalinach, przez co zwiększa się efektywność kominka.

Należy uważać, aby popielnik był opróżniany przy napełnieniu do połowy, aby stożek popiołu nie zbliżył się zbytnio do rusztu i nie uszkodził go przegrzaniem. Jednocześnie popiół ograniczałby wejście powietrza do spalania. Popiół należy magazynować w zamkniętych niepalnych naczyniach. Popiół drzewny można wykorzystać jako nawóz. Należy uważać przy usuwaniu gorącego popiołu!

Paliwo, które umożliwi osiągnięcie znamionowych parametrów kominka to suche polana o średnicy 5-8 cm i długości 20-30 cm lub drewniane ekobrykiety. Drobniejsze, suchsze oraz miękkie drewno spali się szybciej tzn. Odbiornik ma większą moc, ale także i zużycie paliwa i odwrotnie. Śmieci, węgiel, koks oraz masy sztuczne nie można spalać w kominku. Spalanie ich zanieczyszcza środowisko i szkodzi kominkowi i kominowi. Drewno powinno być magazynowane 2 lata i chronione przed deszczem. Wilgotność drewna nie powinna przekroczyć wartości 20 %. Chrust oraz drobno porąbane drewno należy używać tylko podczas rozpolania. W kominku należy ogrzewać na moc znamionową przedstawiony w tablicy danych technicznych, co oznacza spalenie danej ilości paliwa za 1 godzinę. Przy długotrwałym nadmiernym przeciążeniu grozi niebezpieczeństwo uszkodzenia kominka. Uwaga: Wartość opałowa wszystkich rodzajów drewna jest taka sama, różna jest ich ciężar gatunkowy. Dlatego też jest podane zużycie paliwa w kg/g.

6. Akcesoria

Łapawica (rękawica). Do niektórych typów jest dostarczany haczyk do manipulacji rusztu.

7. Konserwacja i naprawy

Kominek jest produktem wysokiej jakości, przy normalnej pracy nie powstają żadne awarie. Kominek w większości wypadków wystarczy raz w roku dokładnie wyczyścić. Należy czyścić wyłącznie zimny kominek. Zaleca się przekazanie tej pracy kominiarzowy, który jednocześnie przeprowadzi konktrolę i przetestowanie kominka. Jeśli szkło drzwi jest zaczadzone, można go oczyścić papierem gazetowym lub mokrą szmatą zamoczoną w popiole drzewnym, ew. specjalnych środkiem czyszczącym do szkła. Nie używać środków, które by mogły szkło zadrapać !

Magazynowanie i praca kominka musi się odbywać w przestrzeniach suchych, ponieważ farba ognioodporna nie jest odporna na wilgoć. Czyszczenie kominka (oprócz szkła) przeprowadza się bez użycia środków z wodą, np. odkurzaniem lub szczotkowaniem. Jakiegolwiek modyfikacje odbiornika są niedopuszczalne. Należy używać wyłącznie elementów zapasowych zatwierdzonych przez producenta. Kafle kominka nie czyścić mokrą szmatą, maks. Lekko wilgotną i to tylko po ochłodnięciu kominka. Płaszczyzny tarcia zawiasów drzwi oraz mechanizmu zamykania trzeba czasem nasmarować tłuszczem węglowym lub smarem do wysokich temperatur.

8. Zdolność ogrzewcza/h3>

Zdolność ogrzewcza jest podana w załączonej tablicy. Parametr ten określa ogrzanie danej przestrzeni do temperatury 24°C z uwzględnieniem wykonania budowlanego oraz miejsca instalacji kominka przy normalnych warunkach klimatycznych i znamionowej mocy kominka. Podczas ekstremalnych mrozów lub w źle izolowanych konstrukcjach trzeba liczyć się z zdolnością grzewczą aż o 25% niższą. Wartości w tabelce są tylko orientacyjne. Miarodajne są rzeczywiste straty cieplne mieszkania !

---

9. Organizacje przeprowadzające naprawy i montaż

Ewentualne naprawy serwisowe lub gwarancyjne zapewnia bezpośrednio lub za pośrednictwem sprzedawcy, producent po pisemnym uzasadnieniu żądania reklamacji.

10. Sposób likwidacji opakowania oraz zużytego produktu

11. Instalacja rozrządu ciepłowodnego (wyłącznie dla kominków z wymiennikiem ciepłowodnym)

Podczas instalacji rozrządu ciepłowodnego należy przestrzegać następujące przepisy z podanych norm:
ČSN 06 0320 – Ogrzewanie wody użytkowej, projektowanie.
ČSN 06 0830 – Urządzenia zabezpieczające dla systemów ogrzewania centralnego oraz ogrzewania wody użytkowej.

Zaleca się zlecenie instalacje profesjonalnej firmie w miejscu zamieszkania. Wymiennik jak najszybciej po uruchomieniu kominka należy podłączyć do systemu ogrzewania.

• Rezerwowe źródło zasilania.
• Podłączenie obciążenia cieplnego do systemu (min. 30% mocy wymiennika np. zbiornik akumulacyjny, bojler) na obieg automatyczny. Obwód ten podłączyć za pomocą termozaworu.
• Przemywać wymiennik z obiegu wody podłączonego przez termozawór.

Mamy nadzieję, że udzieliliśmy kilka przydatnych rad dla bezbłędnej i bezpiecznej pracy. Życzymy wiele radości, przyjemnego ciepła oraz przyjemnie spędzonych chwil w pobliżu Państwa kominka. Producent potwierdza, że na produkt została udzielona ,,Oświadczenie o zgodności“ w późniejszym brzmieniu i jest zapisane w dziale handlowym firmy. Wraz z perspektywą nieprzerwanego rozwoju producent zastrzega sobie prawo na drobne zmiany innowacyjne swoich produktów bez wcześniejszego ostrzeżenia.